In januari 2026 stegen de mondiale wolfraamprijzen naar ongekende niveaus, gedreven door krimpende voorraden, Chinese exportbeperkingen en een robuuste industriële vraag. In een toch al krappe markt hebben veel downstreamgebruikers hun best gedaan om de voorraden veilig te stellen om de productie op peil te houden.
Ammoniumparawolframaat (APT), een belangrijk tussenproduct dat wordt gebruikt bij de productie van wolfraammetaal, bereikte recordprijzen in China en handelde volgens markthandelaren tussen $1.125 en $1.150 per toneenheid (mtu). In Europa stegen de prijzen in Rotterdam ook naar ongeveer $1.100 per mtu, wat opnieuw een historisch hoogtepunt markeerde. Marktdeelnemers verwachten over het algemeen dat de prijzen op de korte termijn zullen blijven stijgen omdat de aanbodbeperkingen aanhouden.
Wolfraam wordt beschouwd als een strategisch belangrijk industrieel metaal vanwege zijn uitzonderlijke hardheid en extreem hoge smeltpunt, het hoogste van alle metalen. Het wordt meestal gebruikt in de vorm van wolfraamcarbide, dat op grote schaal wordt toegepast in snijgereedschappen en slijtvaste componenten voor machines die worden gebruikt in de productie, mijnbouw en constructie. Bovendien speelt wolfraam een belangrijke rol in lucht- en ruimtevaart- en defensieapparatuur, industriële gasturbines en elektronische apparaten.
Vanwege zijn essentiële rol in geavanceerde productie kunnen schommelingen in de prijzen van wolfraam brede gevolgen hebben voor de industriële productiekosten en toeleveringsketens. Als gevolg hiervan wordt het metaal vaak gezien als een indicator voor de gezondheid van de hightech- en productie-industrie.
Marktdeelnemers merken op dat verschillende factoren hebben bijgedragen aan de recente prijsstijging. Aan de vraagzijde is de consumptie in meerdere sectoren gegroeid, waaronder defensie, ruimtevaart en industriële turbineproductie. Tegelijkertijd hebben aanboduitdagingen zoals dalende ertskwaliteiten en andere productiebeperkingen de beschikbaarheid van grondstoffen beperkt. Deze druk is verder geïntensiveerd door veranderingen in het Chinese exportbeleid.
China domineert wereldwijd zowel de winning als de verwerking van wolfraam. In februari 2025 voerde het land exportcontroles op wolfraamproducten in, waardoor bedrijven overheidsvergunningen moesten verkrijgen voordat ze konden exporteren. Meer recentelijk hebben de autoriteiten een lijst bekendgemaakt van vijftien bedrijven die toestemming hebben om wolfraam te exporteren, een stap die de exportactiviteiten verder zou kunnen centraliseren en mogelijk de hoeveelheid materiaal die beschikbaar is voor overzeese markten zou kunnen verminderen.
Industrieanalisten melden dat de Chinese wolfraamexport jaar-op-jaar met ongeveer 40% is gedaald sinds de exportcontroles werden ingevoerd. Tegelijkertijd hebben leveranciers buiten China moeite om het verminderde exportvolume te compenseren, wat heeft bijgedragen aan een krapper mondiaal aanbod.
Uit gegevens van de US Geological Survey (USGS) blijkt dat de wolfraamproductie buiten China relatief gefragmenteerd is. Grote producenten zijn onder meer Vietnam en Rusland, terwijl kleinere hoeveelheden worden gedolven in landen als Rwanda, Bolivia, Oostenrijk en Spanje. Deze producenten genereren echter gezamenlijk slechts een paar duizend ton per jaar, vergeleken met de Chinese productie van ongeveer 67.000 ton in 2024.
Hogere binnenlandse prijzen in China zijn ook in verband gebracht met beleidsbeslissingen die van invloed zijn op de mijnbouwproductie. Het land verlaagde zijn wolfraamquota in 2025 met 6,5% in vergelijking met het voorgaande jaar, waardoor het aanbod van grondstoffen werd beperkt. Tegelijkertijd heeft de sterke productieactiviteit de binnenlandse consumptie doen toenemen, waardoor de beschikbaarheid van materiaal voor de export verder is afgenomen.
Analisten suggereren dat China's langetermijnstrategie om zijn productiecapaciteit uit te breiden zijn rol in de mondiale industriële toeleveringsketens heeft versterkt. Als buitenlandse kopers geen onderdelen van hun voorkeursleveranciers kunnen verkrijgen, zullen zij zich wellicht steeds meer tot Chinese fabrikanten wenden, waardoor de positie van China als belangrijk mondiaal productieknooppunt wordt versterkt.
De krapte op de markt is verder toegenomen als gevolg van de invoering van nieuwe Chinese controles op bepaalde materialen voor tweeërlei gebruik die bestemd zijn voor Japan. Aangezien Japan een van de grootste importeurs van Chinees wolfraam is, hebben deze aanvullende beperkingen de druk op de toch al beperkte wereldmarkt verder vergroot.
