Tak, węglik wolframowy jest na ogół silniejszy niż czysty wolfram. Węglenie wolframowe to związek wykonany przez połączenie wolframu z węglem, tworząc bardzo twardy i trwały materiał. Związek ten wykazuje wyjątkową twardość, odporność na zużycie i siłę, dzięki czemu nadaje się do różnych zastosowań przemysłowych, w tym narzędzi tnąca, materiału ściernego i biżuterii.
Tungsten ma już duży moduł sprężysty, jeden większy niż większość stali; Węglenie wolframowe ma jeszcze większy moduł sprężysty, pokazujący jego imponującą sztywność. Zasadniczo sztywność materiałów koreluje z dużym modułem sprężystym, a wartości pokazane w tabeli 1 dowodzą, dlaczego węglik wolframowy jest drugi tylko z diamentem w elastycznej odporności. Jego elastyczny moduł wynosi prawie 700 GPa, który znajduje się na piętach diamentu (moduł sprężystości 1000 GPa), który pokazuje zarówno jego odporność na deformację, jak i jego tendencję do rozbicia się podczas pracy.
Moduł ścinania jest stosunkiem naprężenia ścinającego do odkształcenia ścinania w próbce testowej i jest często określany jako moduł sztywności. Jest nieuchronnie podłączony do modułu sprężystego, ponieważ pochodzą one z tych samych równań i są oba miary sztywności (jeden jest odpowiedzią na naprężenia sprężyste lub liniowe, w porównaniu z naprężeniami ścinającymi lub przekrojowymi). Wartości w tabeli 1 są jeszcze więcej dowodami pokazującymi imponujący oporność zapewniająca Tungsten. Dla odniesienia większość stali ma moduł ścinania około 80 GPa, który jest tylko połowę wolframu i trzeci moduł ścinania Carbide Carbide .
Oczywiście większość projektantów wybiera materiały na podstawie ich siły. Zarówno wolfram, jak i węglika wolframowe są znane jako wytrzymałe, niezwykle twarde metale - więc dlaczego ich siły rozciągania są tak niskie? Odpowiedź wynika z tego, że te materiały są kruche z natury i pokazują ciekawe zjawisko nauki materialnej. Ze względu na ich sztywność molekularną kruche materiały są znacznie, znacznie silniejsze w kompresji niż w napięciu (pomyśl o ścianach cegieł: mogą znieść tysiące funtów w kompresji, ale czy kiedykolwiek widziałeś ceglaną kratownicę?). Zasada ta staje się jasna podczas badania wytrzymałości na ściskanie tych materiałów, zwłaszcza mniej metalicznego węgla wolframowego: ma wytrzymałość na ściskanie 2683 MPa w temperaturze pokojowej i zachowuje swoją wytrzymałość poprzez ekstremalne zmiany temperatury. Tej samej cechy nie można powiedzieć o stali, w której jego wytrzymałość na ściskanie jest przede wszystkim znacznie niższa i po drugie, wahają się na podstawie temperatury. Wiedząc o tym, jest zupełnie jasne, że wolframowy nigdy nie powinien być używany w aplikacjach rozciągających, ale jest najlepszym pretendentem do zastosowań ściskających.
