W styczniu 2026 r. światowe ceny wolframu wzrosły do bezprecedensowego poziomu, do czego przyczyniły się kurczące się zapasy, chińskie ograniczenia eksportowe i duży popyt przemysłowy. Na i tak już napiętym rynku wielu dalszych użytkowników stara się zabezpieczyć dostawy, aby utrzymać produkcję.
Parawolframian amonu (APT), kluczowy półprodukt stosowany w produkcji wolframu metalicznego, osiągnął w Chinach rekordowe ceny, które według handlowców wahają się od 1125 do 1150 dolarów za jednostkę tony metrycznej (mtu). W Europie ceny w Rotterdamie również wzrosły do około 1100 dolarów za MTU, co stanowi kolejny historyczny najwyższy poziom. Uczestnicy rynku na ogół oczekują dalszego wzrostu cen w najbliższej perspektywie ze względu na utrzymujące się ograniczenia podaży.
Wolfram jest uważany za metal przemysłowy o strategicznym znaczeniu ze względu na jego wyjątkową twardość i niezwykle wysoką temperaturę topnienia, najwyższą spośród wszystkich metali. Najczęściej stosowany jest w postaci węglika wolframu, który jest szeroko stosowany w narzędziach skrawających i odpornych na zużycie elementach maszyn stosowanych w produkcji, górnictwie i budownictwie. Ponadto wolfram odgrywa znaczącą rolę w sprzęcie lotniczym i obronnym, przemysłowych turbinach gazowych i urządzeniach elektronicznych.
Ze względu na kluczową rolę wolframu w zaawansowanej produkcji wahania cen wolframu mogą mieć szerokie konsekwencje dla kosztów produkcji przemysłowej i łańcuchów dostaw. W rezultacie metal jest często postrzegany jako wskaźnik kondycji przemysłu zaawansowanych technologii i przemysłu wytwórczego.
Uczestnicy rynku zauważają, że na niedawny wzrost cen złożyło się kilka czynników. Po stronie popytu konsumpcja wzrosła w wielu sektorach, w tym w obronności, przemyśle lotniczym i produkcji turbin przemysłowych. Jednocześnie wyzwania związane z dostawami, takie jak spadająca zawartość rudy i inne ograniczenia produkcyjne, ograniczyły dostępność surowców. Naciski te zostały dodatkowo wzmocnione przez zmiany w polityce eksportowej Chin.
Chiny dominują na całym świecie zarówno w wydobyciu, jak i przetwarzaniu wolframu. W lutym 2025 r. kraj wprowadził kontrolę eksportu produktów wolframowych, wymagając od firm uzyskania zezwoleń rządowych przed eksportem. Niedawno władze ogłosiły listę 15 przedsiębiorstw uprawnionych do eksportu wolframu, co mogłoby jeszcze bardziej scentralizować działalność eksportową i potencjalnie zmniejszyć ilość materiału dostępnego na rynkach zagranicznych.
Analitycy branżowi podają, że od czasu wprowadzenia kontroli eksportu chiński eksport wolframu spadł o około 40% rok do roku. Jednocześnie dostawcy spoza Chin mieli trudności z zrekompensowaniem zmniejszonego wolumenu eksportu, co przyczyniło się do ograniczenia globalnej podaży.
Dane Amerykańskiej Służby Geologicznej (USGS) wskazują, że produkcja wolframu poza Chinami jest stosunkowo fragmentaryczna. Główni producenci to Wietnam i Rosja, mniejsze ilości wydobywa się w takich krajach jak Rwanda, Boliwia, Austria i Hiszpania. Jednak producenci ci łącznie wytwarzają zaledwie kilka tysięcy ton rocznie w porównaniu z produkcją w Chinach wynoszącą około 67 000 ton w 2024 r.
Wyższe ceny krajowe w Chinach zostały również powiązane z decyzjami politycznymi wpływającymi na wielkość wydobycia. Kraj zmniejszył kwotę wydobycia wolframu o 6,5% w 2025 r. w porównaniu z rokiem poprzednim, ograniczając podaż surowca. Jednocześnie silna aktywność produkcyjna zwiększyła konsumpcję krajową, jeszcze bardziej zawężając dostępność materiału na eksport.
Analitycy sugerują, że długoterminowa strategia Chin polegająca na zwiększaniu mocy produkcyjnych wzmocniła ich rolę w globalnych przemysłowych łańcuchach dostaw. Jeśli zagraniczni nabywcy nie mogą uzyskać komponentów od swoich preferowanych dostawców, mogą w coraz większym stopniu zwracać się do chińskich producentów, wzmacniając pozycję Chin jako kluczowego światowego centrum produkcyjnego.
Szczelność rynku jeszcze bardziej się nasiliła po wdrożeniu nowych chińskich kontroli niektórych materiałów podwójnego zastosowania przeznaczonych dla Japonii. Ponieważ Japonia jest jednym z największych importerów chińskiego wolframu, te dodatkowe ograniczenia zwiększyły presję na i tak już ograniczony rynek światowy.
